1 i 17 września 1939r. niemiecka i sowiecka agresja na Polskę

Nie miejcie litości. Bądźcie brutalni. Słuszność jest po stronie silniejszego. Działajcie z największym okrucieństwem. Całkowite zniszczenie Polski jest naszym celem wojskowym.

dyrektywa Adolfa Hitlera, 22 sierpnia 1939 r.

A więc wojna!

1 września 1939 r. o godzinie 4:45 niemiecki pancernik „Schleswig-Holstein” rozpoczął ostrzał polskiej składnicy tranzytowej na Westerplatte w Gdańsku; załoga Westerplatte pod dowództwem majora Henryka Sucharskiego bohatersko broniła się przez 7 dni.

Wczesnym rankiem niemieckie Luftwaffe zbombardowało miejscowość Wieluń niszcząc około 75% zabudowy miasta. Śmierć poniosło ponad 1000 osób. W Wieluniu nie znajdowały się żadne obiekty wojskowe ani strategiczne.

Wieluń. Centrum miasta po zbombardowaniu 1 września 1939 r. przez samoloty Luftwaffe

Nóż w plecy

17 września 1939 r. Armia Czerwona przekroczyła na całej długości wschodnią granicę rzeczypospolitej. Związek sowiecki złamał w ten sposób kilka zawartych wcześniej porozumień, między innymi układ o nieagresji z 1932 r.

Spotkanie oddziałów niemieckich i sowieckich w Brześciu Litewskim
Fot. Instytut Pamięci Narodowej

Do końca września zabitych zostało około 70 000 żołnierzy Wojska Polskiego, a około 133 000 zostało rannych. Około 420 000 dostało się do niewoli niemieckiej, a około 250 000 do niewoli sowieckiej.

Polscy żołnierze w niewoli sowieckiej, 1939 r.
Fot. Instytut Pamięci Narodowej